4.Yayın Gerlach Ely Öğretim Tasarımı Modeli

 


GERLACH ve ELY MODELİ

1. GİRİŞ

Bilim ve teknolojinin gelişimi insanoğlunun yaşamını büyük oranda etkilemektedir. Bu etkilerin eğitim sistemimize de katkıları bulunmaktadır. Eğitim kurumlarımız bilim ve teknolojinin gelişmelerinden yararlanma yoluna gitmişlerdir.

 

Eğitim faaliyetlerinin bilim ve teknolojinin gelişmeleri doğrultusunda paralellik göstermesi konusunda öğretmenlerimize büyük görevler düşmektedir. Geleneksel bir eğitim anlayışında var olan öğretmenin merkezde olduğu, öğrencinin ise bilginin pasif alıcısı rolünde olduğu durumu yerini yeni gelişmeler ışığında daha farklı anlayışlara bıraktığı görülmektedir. Yapılan yeni araştırmalar ile öğrencinin ilgi ve ihtiyaçları göz önünde bulunduğu, öğrencinin aktif olduğu, öğretmenin ise rehber konumunda olduğu yeni anlayışların kabul edildiği görülmektedir. Ayrıca bu yeni yaklaşımlar, yeni yapılar ve imkanlar, televizyon, elektronik öğrenme laboratuarları, görsel-işitsel materyaller, bilgisayar ve teknolojik gelişmeleri de kapsamaktadır.

 

Ülkemizde uygulanmaya başlanılan yeni öğretim programları ile öğrencilerin merkezde olması ve belirli becerilerin kazandırılması hedeflenmektedir. Fakat ülkemizde gerek okullarımızın fiziksel şartları ve gerekse öğretmenlerimizin yeterlikleri yeni öğretim programlarının uygulanmasında birtakım sınırlılıklar oluşturduğu düşünülmektedir. Gerlach ve Ely öğretim tasarımı modeli ile geleneksel yöntemlere bağlı kalmakla beraber grup çalışması ve teknolojik araç gereçlerin kullanımının var olması yukarıda belirtilen sınırlılıkları belli oranlarda ortadan kaldırılabileceği düşünülmektedir.

 

Bu çalışma ile gelişen bilim ve teknolojik gelişmelerinin eğitim sistemimize katkıda bulunulacağını savunan Gerlach ve Ely öğretim tasarımı modelinin özelliklerinin ilgili literatür incelemesi doğrultusunda belirlenmesi ve belirlenen bu özellikler doğrultusunda Gerlach ve Ely öğretim tasarımının bir uygulama çalışmasının hazırlanması ve denenmesi ile ortaya çıkacak olan sonuçların öğretim tasarımı alanına kazandırılması amaçlanmaktadır.

 

 

 

 

 

1.2. ÖĞRETİM TASARIMI

Öğretim tasarımı, belli bir grup öğrenci ve belirli içerikle ilişkili olarak, öğrencilerde istendik davranışları geliştirmek için uygun öğretim yöntem ve ortamlarını seçme sürecidir. Öğretim tasarımı sonunda çıkan ürün, öğretimi etkileyen öğeler arasındaki ilişkiyi gösteren bir yapıdır (Doğan, 1997 : 346).

 

Öğretim tasarımı kuramı, insanların nasıl daha iyi öğrenecekleri ve gelişebilecekleri üzerine açık rehberlik eden bir kuramdır (Reigeluth (1999 :5).

 

Öğretim tasarımının genel özelliklerini açıklayan Reigeluth, (1999:6-7) öğretim tasarımının,

·       tasarım odaklı olduğunu ;

·       öğretim yöntemleri ve bu yöntemlerin kullanım alanlarını belirleyen durumları

      açıkladığını ;

·       birbirinden ayrılabilen ayrıntılı basamaklardan oluştuğunu ;

·       Belirleyici (determinist) değil, olasılıkçı (probabilistic) olduğunu vurgulamaktır.

 

Gagne (1992 : 4) de, Reigeluth gibi, öğretim tasarımının bireylerin öğrenmelerine yardımcı olmayı hedeflediği varsayımına inanmaktadır. Gagne (1992 : 5) ‘ye göre de öğretim tasarımı, sistematik bir tasarımdır ve bireylerin gelişimini etkiler.

 

Öğretim tasarımını, öğretim modelleri üzerinden de tanımlamak mümkündür. Örneğin, Morrison, Kemp ve Ross (2004 : 425) öğretim tasarımının tanımlarken, tasarımında kullandıkları dokuz basamağa gönderme yaparak, öğretim tasarımının, dokuz ilişkili öğenin sistematik planlaması olduğunu belirtmektedir.

 

Özetle, öğretim tasarımı, öğretim için en iyi taslağı oluşturmaya çalışan bir disiplin (Reigeluth; 1983:7) şeklinde tanımlanabilir. Etkili öğretimi sağlamak için öğretim tasarımında sistemin parçaları (öğretmen, öğrenen, materyal ve öğrenme ortamı) öğretim tasarımında sistematik bir biçimde bir araya gelir.

 

 

 

 

 

1.3. ÖĞRETİM TASARIMI MODELİ

Öğretim tasarımı modeli, strateji öğelerinin birbiriyle ilişkili olarak çalışan gruplarıdır (Reigeluth 1983 :21).

 

Öğretim tasarımı sürecini tanımlamada farklı modellerin kullanılabileceğini vurgulayan Gagne (1992 :31), kapsamlı seviyede bir çok modelin ihtiyaç analizi, genel hedefler, öncelikler, kaynaklar ve eğitim sistemini etkileyen diğer çevresel ve sosyal etmenleri içermesi gerektiğini açıklamıştır.

 

Öğretim tasarımı modeli birbirleriyle bağlantılı olarak işleyen öğretimle ilgili birçok öğenin birleşmesinden oluşmaktadır. Bu öğelerin bir araya gelmesinden oluşan model, öğrenme kuramı, öğretim kuramı ve öğretim tasarımı planıyla ilişkilidir (Morrison, Kemp ve Ross, 2004:5).

 

Daha netleştirmek gerekirse model, bir sistemin seçilmiş özellerini gösteren sistem sunumudur (Dick, Carey ve Carey , 2001:374). Modeller, öğretimi geliştirme sürecinin görsel  görüntüsü ve öğretim tasarımında izlenecek aşamaları gösterirler (Doğan,1997 :15).

 

Gustafson ve Branch (1997:76)’ e göre ise modeller gerçeklerin sunumlarını kavramlaştırmak için kurulur.

 

Yukarıdaki tanımlardan yola çıkarak öğretim tasarımı modeli, farklı kuramlardan ortaya çıkabilen, birbiriyle bağlantılı olarak işleyen öğretim/öğrenme kavramlarının aşamalı ve sistematik sunumu olarak tanımlanmaktadır.

 

1.4. ÖĞRETİM TASARIMI AŞAMALARI

Öğretim tasarımı modelleri, öğrenim-öğretim sisteminin daha ayrıntılı olarak ele alınmasından meydana gelmiş beş aşamadan oluşmaktadır. Planlamadan sonra bu aşamalar Analiz, Tasarım, Geliştirme, Uygulama ve Değerlendirme şeklinde sıralanır (Doğan, 1997: 16).

Bu bölümde öğretim tasarımı aşamaları ile ilgili temel bilgiler sunulmaktadır.

 

 

 

1.4.1. Analiz

Analiz, problemin tanımlandığı, problem kaynaklanın belirlendiği ve muhtemel çözümlerin belirlendiği aşama olarak tanımlamaktadır (McGriff , 2000:7).

 

Gagne (2005) ise analiz sürecini iş odaklı olarak açıklamakta ve içeriğin doğrudan öğrencinin bir işi yapmaya hazırlamayla bağlı olduğu durumlarda, tasarımcının iş görevlerini analiz etmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Öğrencilerin neleri biliyor ve yapabiliyor olduklarıyla neleri yapmaları/bilmeleri gerektiği arasındaki farkların belirlenmesi önemlidir (Gagne, 2005; Akt.Allen, 2006:436).

     

Analiz sürecine içerik odaklı bakan Doğan’da analizi öğretim yapılacak bir alanda, güncel ve gerçekçi olarak içeriği belirleyebilmek için uygulanan tekniğe analiz denir, şeklinde tanımlamaktadır. Öğretim analizi çerçevesi belirlenmiş ve öğretimi kararlaştırılmış bir konu, alan, meslek, proje, etkinlik veya işi meydana getiren ‘ana bölüm, işlem ve işlem basamakları’nı saptamak için uygulanan bir süreçtir (Doğan, 1997:157).

 

Özetle, ister içerik belirleme ile, isterse performans geliştirme ile açıklansın, analiz süreci, gerek işleyiş gerekse sonuç açısından, tasarım modelinde önemli çıkış noktalarının belirlendiği bir aşama olarak karşımıza çıkmaktadır.

 

1.4.2. Tasarlama

Tasarlama süreci, analiz sürecinde elde edilen bilgileri kullanarak yürütülecek strateji ya da planı oluşturur. Analiz sürecinde kararlaştırılan hedeflerin genişletilme süreci bu aşamada olur. Bu aşamanın amacı öğretimin üzerinden geliştirildiği bilgiyi tanımlamaktır (Taylor, 2004: 3-4).

 

Tasarım süreci hem sistemli hem de belirgin olmalıdır. Burada “sistemli” kavramıyla kastedilen, belirli bir öğretim hedefine ulaşmak için belirlenen stratejiler grubunun belirleme, geliştirme ve değerlendirmesinin mantıklı ve düzenli bir yöntem olmasıdır. Ayrıca “Belirgin” ile kastedilen ise, planın her bir öğesinin belirli detaylara dikkatle eğilmesidir (Morrison, Kemp ve Ross 2001:11).

 

 

 

1.4.3. Geliştirme

Bu aşama, analiz ve tasarlama süreç aşamaların geliştirildiği safhadır. Bu süreçte ders planları ve ders materyalleri gibi, kullanım için seçilen tüm araçları içeren öğretim yolları belirlenerek destekleyici dokümantasyonlar oluşturulur (Taylor, 2004:4).

 

Bir başka değişle geliştirme süreci, hedefleri karşılamak için gerekli olan materyallerin üretilmesi ve yazılmasıdır. Geliştirme süreci, tasarım sürecinde oluşturulan ölçüm araçlarını geliştirir. Bu aşamada tüm işitsel, görsel araçlar, test araçları oluşturulur ve hazır hale getirilir (Strickland, 2004).

 

1.4.4. Uygulama

Uygulama süreci, öğrenenlerin öğretimle gerçek anlamda karşılaştığı noktadır. Bu aşama, etkili ve verimli bir şekilde öğrenme çıktılarının bilgi transferi ve ilgili becerilerin öğrenen ya da katılımcıya ulaştırılması sürecidir (Taylor, 2004:4).

 

Gagne’ye göre bu aşama katılımcının performansına göre alandan dönütün elde edildiği süreç olarak da tanımlanabilir (Gagne, 2005; Akt.Allen, 2006:437).

 

1.4.5. Değerlendirme

Süreç aşamalarının sonuncusu olan değerlendirme süreci, verimlilik ve etkililiğin ölçüldüğü, öğretimin değerinin belirlendiği safhadır (Taylor, 2004:4).

 

Bir başka ifadeyle, nihai ürün olarak öğretim tasarımının kalite ve etkililiğini belirleyen sistemli, son aşama değerlendirme aşamasıdır. Bu aşama iki bölümden oluşur; her bir basamak ilerlemede etkililiği ölçen süreç değerlendirmesi ve uygulamanın geneli ile ilgili veriler elde edilip öğretim tasarımının tatmin edici düzeyde olup olmadığını sorgulayan sonuç değerlendirmesidir (Strickland, 2004).

 

1.5. GERLACH ve ELY ÖĞRETİM TASARIMI MODELİ

Öğretmenlerin en önemli görevleri eğitim faaliyetlerini düzenlemektir. Günümüzde geleneksel anlayışla beraber öğretmenlerin rollerinin değiştiği görülmektedir. Yeni yaklaşımlar eğitim sistemimize yeni seçenekler önermektedir. Bu seçenekler bireysel öğretim modellerinin oluşmasını, grup çalışmasına ağırlık verilmesine odaklanmaktadır. Bunlarla beraber teknoloji ürünlerinin de kullanılması gerektiği savunulmaktadır                       (Gerlach & Ely, 1980: 9).

 

Bugünkü değişiklikler olduğundan daha çok ilgi çekici etkinlikleri içermektedir. Öğretmenlerin çalışmalarına kolaylıklar getirmektedir. Onların gereksiz, can sıkıntısı işlerden kurtarır ve yeni donanımlar ile bağımsız tasarımlar düşünen öğrenciler için kolaylıklar sağlar.

Fakat bu yenilikler bedelsiz gerçekleşmezler. Değişen program modelleri ve öğretmenlerin eğitimlerinin yeterli olmaması önemli sorunlardan biridir. Öğretmenlerin öğretimin hedeflerini kesin olarak gerçekleştirmeleri gerekmektedir (Gerlach & Ely, 1980:9).

 

1.5.1. Öğretim tasarımı için gerekli olanlar

Günümüz okullarında, öğretmenler başarılı bir şekilde koordinatör görevini yerine getirmek istiyorlarsa, temel bilgilere sahip olması, konu alanın hakim olması, ne öğretmek istediğini bilmesi ve uygun içeriği seçiyor olabilmesi gerekmektedir (Gerlach & Ely, 1980:10).

 

Öğretmenler içeriği seçerken ders programına, öğretim programının özelliklerini, okulun, yönetimin ve bakanlığın önerilerini ve kişisel deneyimleri göz önünde bulundurmaları gerekmektedir (Gerlach & Ely, 1980:10).

 

1.5.2. Özel Hedefleri Tanımlamak

Özel hedefleri tanımlamak, tayin edilen sürede öğrencilerin belirlenen özel becerileri göstermelerini açıklamaktır. Özel hedefler aracılığıyla genel hedeflere ulaşılır. Eğer bizler genel bir hedefe ulaşmak istiyorsak daha kısa sürede içeriği daha küçük bölümlere ayırırız. Örneğin genel hedefimiz “Fransızca sohbet edebilme” ise özel hedefimiz  “ders sonunda öğretmenle Fransızca karşılıklı selamlaşmayı öğrenme” olmalıdır (Gerlach & Ely, 1980:10).

 

1.6. ÖĞRETİME SİSTEMLİ YAKLAŞIM

Genel hedeflere ulaşmak için öğretmenler içerik ve özel hedeflerle birlikte öğrenmenin yöneticilik görevini üstlenirler. Bu işlemler bir futbol maçını yönetmek, bir şirketin satış planlarını oluşturmak ya da tatil turları düzenlemeye benzemektedir. Hepsinde de belirli bir sürede gerekli olan öğeleri tanımlamak, bu öğeler arasındaki ilişkileri belirlemek ve belirlenen amaçlara ulaşmayı kapsamaktadır. Başka bir ifadeyle, bizler geniş ve kapsamlı bir sistemde öğeler arasında birbirleriyle ilişki kurmalarını sağlarız. Bir öğe diğer öğenin değişmesine neden olabilir. Buda farlı bir genel hedefin ya da özel hedefin oluşmasına neden olabilir (Gerlach & Ely, 1980:10).

 

Gerlach ve Ely öğretim tasarımı modelinde hedefin tanımı ve hedefe nasıl ulaşılacağının önemi belirtilmektedir. Hem tanımlama hem de planlama öğretim için önemlidir. Bu modelde öğretim modelinin temelinde sistematik yaklaşımın bütün kavramları yer almaktadır ve bu sistemin bölümlerini aklımızda tutmak bizim için önemlidir. Bu model 10 öğeden oluşmaktadır (Gerlach & Ely, 1980:12).

 

1)    Hedeflerin belirlenmesi

2)    İçeriğin belirlenmesi

3)    Giriş davranışlarının değerlendirilmesi

4)     Stratejilerin belirlenmesi

5)    Grupların organizasyonu

6)    Zamanın planlanması

7)    Öğrenme ortamının belirlenmesi

8)    Uygun kaynaklarının seçilmesi

9)    Öğretmen ve öğrenen performansının değerlendirilmesi

10)  Geribildirim analizi

 

 

 

 

 

 

Şekil 1. Gerlach ve Ely Öğretim Tasarımı Modeli ( Gerlach & Ely, 1980).

 

 

 

Modeldeki her bir öğe tabloda gösterilmiştir. Bu modeli bir yol haritasına benzetilebilir yada öğretimin planlanmasında bir kontrol listesi olarak kullanılabiliriz. Model, öğeleri ve öğeler arasındaki ilişkiyi göstermesine karşın her basamağın ayrıntısını belirtmemektedir. Model bir fotoğraf gibi durağan görülse de öğrenme-öğretme sürecinde sürekli hareket durumundadır.

 

Çıkışı itibariyle bu model betimleyici özellikte olup değişkenlerin belirli bir yönde etkilemek ve istenen çıktılara ulaşmak için öğrenme ortamının nasıl değiştirilebileceğini ve yapılandırılabileceğini tanımlamaktadır. Kararlardan biri değiştiğinde diğerleri de bu durumdan etkilenecektir. Bu model birçok basamağın aynı anda oluşmasını dikkate alarak doğrusal olarak algılanabilir ( Edmonds, 1994, Akt; Grabowski, 2003).

 

1.6.1. Analiz

Bu model öğretmenin öğrencinin öğretim boyunca belirli noktalarda yapması gerektiği belirli davranışların neler olduğunu belirlemesiyle başlamaktadır. Öğretmen, öğrencilerin hedeflere ulaşmasını sağlayacak içeriği seçer (Gerlach & Ely, 1980:12).

 

İçerik belirlenirken konudan konuya, okuldan okula, sınıftan sınıfa, seviyeden seviyeye farklılık göstermektedir (Gerlach & Ely, 1980:12).

 

İçerik analizi, geniş kapsamlı konu veya görevleri içeriklerini daha küçük ve öğretimi daha kolay bölümlere ayırmaktır. Burada amaç, bir düşünce ya da beceriyi tek bir bölüm içinde açıklamaktır (NRCS, 2007).

 

Bir başka değişle içerik analizi, öğrenenin bir görevi yerine getirebilmek için bilmesi gereken konuların analizidir. Bu konular öğrenenin bilmesi gereken kavram, ilke veya işleyişleri içerir (Baruque, Porto ve Melo, 2003: 3).

 

1.6.2. Giriş davranışlarının değerlendirilmesi

Öğretmenler başlangıçta öğrencilerin hangi bilgilerle sınıfa geldiklerini bilmeleri gerekmektedir. Eğer bu bilinmiyorsa öğrenme-öğretme etkinlikleri orta seviyedeki öğrenciye göre gerçekleştirmelidir. Eğitim psikologları çok uzun süredir bireysel farklılıklarla ilgili birçok çalışma yayınladırlar fakat bunlarla ilgili çok fazla uygulama yapılmadı. Bireysel farklılıkları analiz etmek kullanılan birkaç yol bulunmaktadır. Bu çalışmada mevcut giriş davranışlarının değerlendirilmesinde iki yol önerilmektedir. Bunlar kaynakların kullanımı ve ön testlerin hazırlanmasıdır (Gerlach & Ely, 1980:13).

 

Öğretmenler öğrencilerin gelişim dosyalarını göz önünde bulundurarak öğrencilerle ilgili ön bilgilere ulaşabilmektedirler. Bununla beraber konu ile ilgili hazırlanacak ön testlerin konu ile önbilgilerin belirlenmesine yardımcı olabileceği düşünülmektedir (Gerlach & Ely, 1980:14).

 

Öğretim Tasarımı, öğrenen niteliklerinin ve ihtiyaçlarının dikkate alınarak yapılması gerekir; öğrenenlerin nitelikleri öğretim tasarımını büyük oranda etkiler (Doğan,1992:126).

 

Okuma seviyeleri, dikkatleri, önceki tecrübeleri, güdülenme düzeyleri, iş ya da okula karşı tutumları ve önceki öğretim durumlarındaki performans seviyeleri gibi öğrenen özelliklerinin açıklanması tasarım süreci için önemlidir (Dick,Carey ve Carey, 2001:111).

 

1.6.3. Stratejilerin Belirlenmesi

Öğretim stratejileri kavramı, öğretmenlerin bilgiyi kullanma yaklaşımlarını, kaynakların seçimini ve öğrencilerin rollerinin belirlenmesini kapsamaktadır. Model kavramı ise, öğretim manasında, bilginin öğretilmesi için sistematik bir plan olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmada iki yaklaşım üzerinde durulmaktadır.

 

Açıklayıcı Yaklaşım: Geleneksel bir yaklaşım olup öğretmenin öğrenciye bilgiyi doğrudan sunduğu ve öğrencinin bilginin pasif alıcısı olduğu bir yaklaşımdır. Bilginin kaynağına daha çok ders kitapları ve diğer bilgi kaynakları, öğretmenin kişisel deneyimleri, görsel ve işitsel materyaller kullanılmaktadır.

 

Araştırma Yaklaşımı: Gerçek problemleri harekete geçiren, kullanılan materyallerle öğrencilerin keşif yapmalarını sağlayan ve güçlü etkileşimin olduğu en iyi çalışma metodudur (Ivany & Collıns, 1969; Akt, Joyce & Weil, 1986:57).

    

     Araştırma yaklaşımında temel amaç öğrencilerin çeşitli araştırma yöntemlerini açıkça   

     Farkında olmalarını, onları kullanmalarını ve yeni bilgiler keşfetmelerini sağlamaktır.

 

 

1.6.4. Grupların Organize Edilmesi

İnsanların birlikte öğrenmeleri için doğal bir sihir yoktur. Özel hedefler grubun büyüklüğüne karar vermektedir. Özel hedefler belirlenir ve seçilir, içerik seçilir, uygun performans kriterleri belirlenir, giriş davranışların ölçülür. Bundan sonra ise üç temel soruya cevap verilmesi gerekmektedir (Gerlach & Ely, 1980:17).

.

1)    Öğrenenler kendi başlarına hangi özel hedeflere ulaşabilirler?

2)    Öğrenenler, aralarında gerçekleşecek etkileşim yoluyla hangi özel hedefleri kazanabilirler.

3)    Öğretmenin sunumuyla ve öğrenen ve öğretmen arasında etkileşim sayesinde hangi özel hedefler kazanılabilir?

 

Bu sorulara cevap verebilmek için kararlı bir şekilde uygun metot takip edilmeli, uygun stratejiler kullanılmalı, öğrenme alanı ve zaman belirlenmeli ve uygun kaynakların seçimini gerçekleştirmeliyiz (Gerlach & Ely, 1980:17).

 

Öğrenci gruplarında özel hedefleri gerçekleştirmeye çalışıldığı zaman, normal gruplar 25-30 kişilik sınıflarda meydana gelmektedir. Trump (1959) grup sayısının bağımsız çalışmalar için önemli olduğunu belirtmektedir. Geleneksel sınıflarda, öğretmenin açıklayıcı yaklaşımı kullandığı derslerde öğrenci sayısı 80, 100 yada 125 olabilir. Fakat 12 ile 18 kişilik küçük gruplarda farklı fikirlerin oluşması, araştırmanın yapılması, çeşitli kaynakların kullanımı, slayt ve teyp çalarların kullanımı, hareketli resimlerin ve diğer araçların kullanımı daha uygundur (Gerlach & Ely, 1980:18).

 

1.6.5. Zamanın Planlanması

Strateji ve yöntemleri kullanmak ve çeşitli grup çalışmaları oluşturmak için belirli bir zaman kullanılmaktadır. İşlenilecek konular, belirlenen özel hedefler, öğrenme alanlarını oluşturma, öğrenci ilgi ve ihtiyaçları için zamanın planlanması gerekmektedir. Öğretmen zamanı belirlerken grupların oluşturulmasında cevap vermesi gereken üç sorunun analiz etmesiyle başlamaktadır (Gerlach & Ely, 1980:19).

 

1) Öğrenenler kendi başlarına hangi özel hedeflere ulaşabilirler?

2) Öğrenenler, aralarında gerçekleşecek etkileşim yoluyla hangi özel hedefleri kazanabilirler?

3) Öğretmenin sunumuyla ve öğrenen ve öğretmen arasında etkileşim sayesinde hangi özel hedefler kazanılabilir?

 

Öğretmenler zamanla ilgili bazı kararları da verebilmeli ve bunlar için de belirli sorulara cevap verebilmelidir. Bu sorulara örnek olarak “Bana verilen sınırlı zamanda özel hedeflere nasıl ulaşmalıyım? Hangi grubu, hangi öğrenme ortamını, hangi öğrenme stratejisini, hangi kaynaklar için zamanı uygun bölümlere ayırarak kullanmalıyım?” soruları verilebilir (Gerlach & Ely, 1980:19).

 

Örneğin okullarda bir ders saati standart olarak 40 veya 50 dakika sürmektedir. Öğretmenler etkinlikleri programda belirtilen süreden daha uzun sürmesi durumunda zamanı ayarlamak durumundadırlar. Öğretmenler özellikle küçük grup çalışmalarına ve bağımsız çalışmalara göre zamanı ayarlamaları gerekmektedir (Gerlach & Ely, 1980:20).

 

1.6.6. Öğrenme Ortamının Belirlenmesi

Geleneksel sınıflarda 30 ile 40 öğrenci sırası, öğretmen masası, yazı tahtası ve bülten panoları bulunmaktadır. Sıralar arka arkaya sıralanmış olup, öğretmen masası en önde bulunmaktadır. Birçok öğretmen bu düzenlemeyi kabul etmektedir. Çünkü öğretmenler yöntem olarak konferans verme yöntemini kullanarak düz anlatım tekniğini kullanmaktadırlar. Görsel-işitsel materyalleri kullanmak için sınıfın fiziksel çevresini ayarlamak gerekmektedir (Gerlach & Ely, 1980:21).

 

Büyük gruplar birkaç sınıfın katıldığı, ortalama 60 ile 300 kişiden oluşmaktadır. Bu kurslarda geniş öğrenme ortamı olduğundan hareketin sağlanması gerekmektedir. Sınıflar arasında kaldırılabilir ya da hareket edilebilir duvarlar kullanılabilir. Bu duvarlar hareket ettirilerek iki ya da daha fazla sınıftakiler bir öğrenme ortamında birleşebilirler. Eski okullarda kafeterya, toplantı salonu ve farklı alanlar olduğundan büyük grup çalışmaları için uygun olmamaktadır (Gerlach & Ely, 1980:21).

 

Küçük grup için ayarlama ve düzenleme daha kolay olmakta ve hareketli duvarlara ihtiyaç duyulmamaktadır. Küçük grup çalışmalarında çeşitli materyaller kullanımı daha kolay olmakla beraber özellikle işitsel materyallerin kullanımında bütün öğrencilerin aracı duyması daha kolaydır (Gerlach & Ely, 1980:22).

Öğrencilerin bağımsız çalışmaları içinde tek başlarına çalışabilecekleri alanların oluşturulması gerekmektedir. Bugün kütüphanelerin büyük bir kısmında kullanılan, öğrenci çalışma masalarının belirli bölümlere ayrıldığı çalışma alanlarının kullanılması gerekmektedir (Gerlach & Ely, 1980:22).

 

Öğretim ortamının özellikleri ve kazanılacak becerilerin kullanılacağı nihai ortamların analizi bağlam analizi kavramı içerisinde yer almaktadır. Bağlam analizi iki yönlü hazırlanır; mevcut ve olması gereken. Öğretimi etkileyecek bağlam sınırlılıkları (finansal, kültürel, zaman ve ekipmanla ilgili) bu aşamada ortaya çıkarılır (Dick, Carey ve Carey, 2001:100-101).

 

Tasarımcının neden bağlamla ilgilenmesi gerektiğini açıklayan Morrison, Kemp ve Ross öğretimin bağlam içinde gerçekleştiğini ve her tür öğrenme deneyimini etkileyeceğini vurgulamaktadır. Ayrıca bağlam, öğretim ve öğrenmeyi arttırabilecek ya da engelleyebilecek etmenlerin tümünü içermektedir (2001:65).

 

Bağlam analizini eğitim ortamının analizi şeklinde açıklayan Doğan da, öğretimin meydana geleceği ortamla ilgili olarak tasarımcının bilgi toplaması gerekliliğini vurgulamıştır (Doğan, 1992:131).

 

Öğrenme ortamları belirlenirken de grupların organize edilmesi ve zamanın planlanması basamaklarında yer alan 3 temel soruya verilecek cevaplar öğrenme alanları oluşturulurken de göz önünde bulundurulması gerekmektedir.

 

1.6.7. Uygun kaynakların seçilmesi

Öğretme ve öğrenme sürecinde etkililiği ve kalıcılığı arttırma bakımından öğretim ortamı ve materyallerin önemi büyüktür. Öğretilmek istenen bilginin öğretmen tarafından öğrenene daha iyi ve kolay aktarabilmesi aynı zamanda kalıcı olmasında, sunuluş biçiminin büyük önemi vardır. Bilginin sunulmasında ne kadar fazla duyu organına hitap ediliyorsa, öğrenme süreci de o oranda kısalacak ve öğrenme oranı da artacaktır (Yıldız, 2002).

 

 Bu modelde öğretmenlere önerilen materyaller aşağıda maddeler halinde sunulmaktadır.

·       Gerçek materyaller ve insanlar

·       Görsel materyaller

·       İşitsel materyaller

·       Basılı materyaller

 

1.6.8. Performans Değerlendirme

Performans öğretmen-öğrenen, öğrenen-öğrenen, öğrenen-öğretim ortamı arasında etkileşimde bulunmaktır (Gerlach & Ely, 1980:26).

 

Performans ortaya çıkan durumlar ve tepkilerle beraber, öğretim davranışlarından ve öğrenme davranışlarından oluşmaktadır. Performans belli bir zamanı kapsamazken buna karşın performans süresince birçok noktasında değerlendirme gerekmektedir. Örneğin bir öğrencinin mikroskopta incelediği hücreleri tanımlaması ya da bir tarih öğrencisinin kendi cümleleri ile I. Dünya savaşında yaşanılan olayları tanıtması (Gerlach & Ely, 1980:26).

 

Performans öğrenmenin merkez noktasıdır. Özel hedeflerin açık ve kesin ifade edilmesi, içeriğin seçilmesi, giriş davranışlarının kazanılması bir performans olarak değerlendirilmelidir (Gerlach & Ely, 1980:26).

 

Performans değerlendirme ise modelin öğeleri arasında yer almaktadır. En çok kullanılan değerlendirme formu ise sorulan sorulara evet veya hayır ile cevap vermektir. Örneğin “Belirli koşullar altında, davranışı ayrıntılarıyla gösterdi mi? Sorusu daha ön plandadır. 4.sınıf sosyal bilgiler dersinde dünya küresi üzerinde yer alan enlem ve boylamları tanımak ve üç önemli yörüngesinin ismini ne olduğunu söylemesiyle değerlendirme başlamaktadır. Değerlendirme öğretmen sorularıyla olmakla beraber diğer öğrencilerin sorularına cevap vermesiyle ya da kendi cevaplarının harita üzerinde doğruluğunu kontrol ederek de gerçekleşmektedir (Gerlach & Ely, 1980:26).

 

Bazı özel hedeflerin değerlendirilmesi daha kolaydır. Eğer kavramla ilgili, ölçülebilir ve gözlenebilir özellikteyse değerlendirmesi zor değildir. Eğer özel hedef karışık bir durumda ise değerlendirmesi kolay değildir. Örneğin iyi vatandaş olma kriterlerinin nasıl değerlendirileceğini belirlemek kolay değildir (Gerlach & Ely, 1980:27).

 

 Değerlendirmenin iki önemli noktası bulunmaktadır. Birincisi değerlendirme öğrenci davranışları hakkında bilgi sağlar. İkincisi öğretim teknik ve yöntemleri ile ilgili bilgiler sağlar (Gerlach & Ely, 1980:27).

 

1.6.9. Geri Bildirim Analizi

Geri bildirim doğruluğu onaylamak anlamında kullanılmaktadır. Örneğin elektrik devresinin kurulmasından sonra doğruluğu onaylamak için yapılan çalışmalar geri bildirim içerisinde yer almaktadır. Gönderdiğiniz sinyal yerine ulaştı veya hayır yanlış gitti yerine ulaşılamadı denilir (Gerlach & Ely, 1980:28). 

 

Öğretmen bilginin sunumu esnasında da geri bildirim verebilir. Öğrencilerin sunum esnasında karışık ve şaşkın bir şekilde bakışlarından sonra öğretmen uyarır, geri konunun ilk bölümüne döner ve basit açıklamalar yaparak öğrencinin bu durumdan kurtulması sağlanır (Gerlach & Ely, 1980:29).

 

Davranışın doğruluğu ile ilgili bilgileri öğretmem öğrencilere söylemelidir. Çünkü öğrenci davranışının doğru olup olmadığını bilmek istemektedir. Eğer halen eksiklikler ve hatalar var ise, dönüt faaliyetleri uygun olan basamağa gidip eğitim-öğretim faaliyetleri tekrardan başlar. Bu döngü, bütün hedef ve davranışlar kazandırılıncaya kadar devam eder (Gerlach & Ely, 1980:29).

 

2. YÖNTEM

 

Bu bölümde Gerlach ve Ely öğretim tasarımı modelinin aşamaları göz önünde bulundurularak, araştırmanın modeline, çalışma grubuna, materyallerin hazırlanmasına, verilerin işlenmesine, çözümlenmesine ve yorumlanmasına ilişkin bilgiler sunulmuştur.

 

2.1. Araştırmanın Modeli

Bu araştırmada deneme öncesi modeller içerisinde yer alan tek grup son test modeli kullanılmıştır. Gelişigüzel seçilmiş bir tek gruba bağımsız değişkenin uygulanması ve etkinin bağımlı değişken üzerinde ölçülmesi (gözlenmesi), tek gözlemli modeli oluşturur. ( Karasar, 2005:96).  Modelin simgesel görünümü:

 

G1                    X                      O 1.2

                                                  G: Grup   X: Bağımsız değişken   O: Ölçme-Gözlem

 

Modelden yararlanmanın temel şartı “O 1.2” nun “X” in etkisini yansıtıyor olmasıdır (Karasar, 2005:96). Diğer bir ifadeyle, ölçmenin, bu araştırmanın bağımsız değişkeni olarak belirlenen Gerlach ve Ely öğretim tasarımı modelini etkisini yansıtıyor olmasıdır.

 

2.2. Çalışma Grubu

Araştırmanın çalışma grubunu Zeytinburnu Haluk Ündeğer İlköğretim Okulu 5/E sınıfında yer alan  21 erkek, 21 kız öğrenci olmak üzere toplam 42 öğrenci oluşturmaktadır. Tablo 1’de çalışma grubunda yer alan öğrencilerin cinsiyet özellikleri sunulmuştur.

                 

Tablo 1. Çalışma Grubunun Cinsiyet Özellikleri

Cinsiyet

 f

 %

Kız

21

50.0

Erkek

21

50.0

Toplam

42

100

 

Tablo 1’den de görüldüğü gibi, araştırmanın çalışma grubunu 21 kız öğrenci, 21 erkek öğrenci olmak üzere toplam 42 öğrenci oluşturmaktadır. Diğer bir ifadeyle, araştırmanın çalışma grubunun % 50’si kız öğrenci, % 50’si erkek öğrencilerden oluşmaktadır.

 

2.3. Veri Toplama Araçlarının Geliştirilmesi

Bu araştırmada veriler, öğrencilerin çalışma özelliklerini belirlemek amacıyla yapılan “Verimli Çalışmayı Biliyor musunuz?” anketinin uygulanması ve sınıf öğretmeni tarafından hazırlanan öğrenci gözlem formu ile elde edilmiştir. Ayrıca değerlendirme basamağında ise Son-test, Çalışma Dosyası Değerlendirme Formu, Sözlü Sunum Değerlendirme Formu ve Grup Çalışması Değerlendirme Formları kullanılarak veriler elde edilmiştir. Bu bölümde verilerin elde edilmesinde kullanılan veri toplama araçları ile ilgili özellikler sunulmaktadır.

 

2.3.1. Verimli Çalışmayı Biliyor musunuz? Anketi

Gerlach ve Ely Öğretim Tasarımında grup çalışması ve öğrencilerin ilgi ve ihtiyaçlarına uygun kaynak kullanımı yer almasından dolayı, öğrencilerin çalışma stilleri EK 1’de yer alan Verimli Çalışmayı Biliyor musunuz?” anketinden elde edilen veriler doğrultusunda belirlenmiştir.

 

Toplam 19 maddenin yer aldığı anket ile öğrencilerin verimli çalışma alışkanlıklarını ne düzeyde kazandıklarını belirlemek amacıyla öğrenciler tarafından kendilerine uygun maddeyi işaretlemesi istenilir ve işaretlenen her bir ifadeye 1 puan verilerek toplam puanlar hesaplanır ( Kutlu, 2004).

 

            2.3.2. Öğrenci Gözlem Formu

Öğrencilerin derse hazırlık, etkinliklere katılım ve inceleme-araştırma-gözlem çalışmalarına yönelik olarak hazırlanan ve toplam 15 ifadenin yer aldığı öğrenci gözlem formunda (EK 2), aynı zamanda öğrencilerin sınıf öğretmeni olan araştırmacı tarafından, her öğrenci için belirlenen ifadelerin derecelendirilmesi ile veriler elde edilmektedir. Anketteki her bir ifade 5’li likert tipinde (5) Çok iyi, (4) İyi, (3) Orta, (2) Kısmen yeterli ve (1) Yetersiz biçiminde değerlendirilmektedir.

 

            2.3.3. Sontest

Gerlach ve Ely öğretim tasarımı modeline yönelik olarak hazırlanmış olan uygulama çalışmasının etkililiğini belirlemek amacıyla, araştırmacı tarafından oluşturulan ve 20 soru maddeli sontest (EK 3) uygulaması sonucunda elde edilen veriler kullanılmıştır.

 

Araştırmacı tarafından oluşturulan 20 soru maddeli sontest de yer alan her bir maddeye verilen doğru cevabın değeri 5 puan olarak belirlenerek toplam 100 puan üzerinden değerlendirme yapılmıştır.

 

2.3.4. Çalışma Dosyası Değerlendirme Formu

Gerlach ve Ely öğretim tasarımı modeli kapsamında yer alan grup çalışmasının varlığı göz önünde bulundurularak oluşturulacak grupların uygulama sonrasında hazırladıkları çalışma dosyaları “Çalışma Dosyası Değerlendirme Formu” (EK 4) ile elde edilen veriler doğrultusunda değerlendirilmiştir.

 

Formda yer alan 10 maddenin her birine 5’li likert derecelendirmesine uygun olarak puan verilmiştir. Değerlendirme yapılırken tüm maddeler toplam 50 puan üzerinden değerlendirilmiştir.

 

 

 

2.3.5. Sözlü Sunum Değerlendirme Formu

Öğrenci sunumlarının değerlendirilmesinde EK 5 de yer alan “sözlü sunum değerlendirme formu” ile elde edilen veriler kullanılmıştır. Form 10 maddeden oluşmakta olup 3’lü değerlendirme ölçeğine ( Evet-3 puan, Kısmen-2 puan, Hayır-1 puan) uygun olarak puan verilmiştir. Değerlendirme yapılırken tüm maddeler toplam 30 puan üzerinden değerlendirilmiştir.

 

2.3.6. Grup Çalışmasını değerlendirme Formu

Uygulama sonrasında grupların hazırlamış olduğu çalışma araştırmacı tarafından hazırlanan ve EK 6 da yer alan “Grup Çalışma Formu” ile elde edilen veriler doğrultusunda değerlendirilmiştir.

 

Değerlendirmede kullanılan “Grup Çalışmasını Değerlendirme Formu” 10 maddeden oluşmakta olup 3’lü değerlendirme ölçeğine ( Evet-3 puan, Kısmen-2 puan, Hayır-1 puan) uygun olarak puan verilmiştir. Değerlendirme yapılırken tüm maddeler toplam 30 puan üzerinden değerlendirilmiştir.

 

2.4. Verilerin Çözümlenmesi

Verilerin elde edilmesinde kullanılan araçlar içerisinde yer alan “Verimli Çalışmayı Biliyor musunuz?” anketinde öğrenciler tarafından işaretlenen her ifadeye verilen puanların hesaplanması ve hesaplanan puanların frekans, yüzde ve aritmetik ortalaması hesaplanarak çalışma grubunun özellikleri belirlenmiştir.

 

Tablo 2’de öğrencilerin çalışma özelliklerini belirlemek amacıyla yapılan “Verimli Çalışmayı Biliyor musunuz?” formunda elde edilen verilerle ilgili bilgiler sunulmuştur.

 

Tablo 2. Verimli Çalışmayı Biliyor musunuz? Formunun Değerlendirilmesi

İFADELER

f

%

Neler yapmam gerektiğini çalışma öncesi kendime sorarım

41

97.21

Nereden yararlanmam gerektiğini düşünürüm.

40

95.23

Ne amaçla çalıştığımı düşünürüm.

38

90.47

Basit bir çalışma planı hazırlarım.

31

73.80

Bir haftalık çalışma planı hazırlarım.

24

57.76

Hafta içinde yapılacak çalışmaları günlere göre planlarım.

23

54.76

Yararlanacağım kaynakları belirlerim.

32

76.19

Çalışmak için ayırdığım zamanları çok iyi seçerim.

38

90.47

Yardımcı kaynakları nereden bulacağımı araştırırım.

35

83.33

Geçmiş bölümleri ana hatları ile hatırlamaya çalışırım.

33

78.57

Planıma göre çalışmalarımın sürüp sürmediğini kontrol ederim.

21

50.00

Öğrendiklerimi önceden konularla bağdaştırmaya çalışırım.

26

61.90

Bol tekrar ederek öğrendiklerimi uygularım.

33

78.52

Başarılı olmama engel olan etkenleri araştırırım.

19

45.23

Öğrendiklerimi arkadaşlarımla tartışırım.

23

54.76

Çok önemli yerleri hatırlatıcı notlar alırım.

36

85.71

Çalışmalarımda dinlenmek için ara vermeyi unutmam.

39

92.85

Günlük işlerimi olağan dışı durum olmadıkça ertelemem.

37

88.09

Oyun, eğlence, dinlenme için yeterli zaman ayırırım.

40

95.23

Toplam

40

76.32

(Kaynak:  Kutlu, 2004 )

 

Tablo 2’de  görüldüğü gibi, çalışma grubunda yer alan 42 öğrenciden 41 kişi neler yapması gerektiğini çalışma öncesini kendisine sorduğunu, 40 kişi nereden yararlanması gerektiğini düşündüğünü, 38 kişi ne amaçla çalıştığını düşündüğünü, 31 kişi basit bir çalışma planı hazırladığını, 24 kişi bir haftalık çalışma planı hazırladığını, 23 kişi hafta içinde yapılacak çalışmaları günlere göre planladığını, 32 kişi yaralanacağı kaynakları belirlediğini, 38 kişi çalışmak için ayırdığı zamanı çok iyi seçtiğini, 35 kişi yardımcı kaynakları nereden bulacağını araştırdığını, 33 kişi geçmiş bölümleri ana hatları ile hatırlamaya çalıştığını, 21 kişi planına göre çalışmalarının sürüp sürmediğini kontrol ettiğini, 26 kişi öğrendiklerini önceki konularla bağdaştırmaya çalıştığını, 33 kişi bol tekrar ederek öğrendiklerini uyguladıklarını, 33 kişi başarılı olmalarına engel olan etkenleri araştırdıklarını, 23 kişi öğrendiklerini arkadaşlarıyla tartıştıklarını, 36 kişi çok önemli yerleri hatırlatıcı notlar aldıklarını, 39 kişi çalışmalarında dinlenmek için ara vermeyi unutmadıklarını, 37 kişi günlük işlerini olağan dışı durum olmadıkça erteletmediklerini ve 40 kişi ise oyun, eğlence, dinlenme için yeterli zaman ayırdıklarını belirtmişlerdir. Buna göre 42 öğrenciden % 97.21’i neler yapması gerektiğini çalışma öncesini kendisine soran, % 95.23’ü nereden yararlanması gerektiğini düşünen,         % 90.47’si ne amaçla çalıştığını düşünen, % 73.80’i basit bir çalışma planı hazırlayan,          % 57.76’sı bir haftalık çalışma planı hazırlayan, % 54.76’sı hafta içinde yapılacak çalışmaları günlere göre planlayan, %7 6.19’u yararlanacağı kaynakları belirleyen, % 90.47’si çalışmak için ayırdığı zamanı çok iyi seçen, % 85.33’ü yardımcı kaynakları nereden bulacağını araştıran, % 78.57’si geçmiş bölümleri ana hatları ile hatırlamaya çalışan, % 50.00’si  planına göre çalışmalarının sürüp sürmediğini kontrol eden, % 61.80’i öğrendiklerini önceki konularla bağdaştırmaya çalışan, % 78.52’si bol tekrar ederek öğrendiklerini uygulayan, % 45.23’ü başarılı olmalarına engel olan etkenleri araştırdıklarını, %54.76’sı öğrendiklerini arkadaşlarıyla tartışan, % 85.71’i çok önemli yerleri hatırlatıcı notlar alan, % 92.85’i  çalışmalarında dinlenmek için ara vermeyi unutmadıklarını, % 88.09’u günlük işlerini olağan dışı durum olmadıkça erteletmeyen ve % 95.23’ü ise oyun, eğlence, dinlenme için yeterli zaman ayırdıklarını belirten öğrencilerden oluşmaktadır.

 

Veri toplamada kullanılan bir başka araç olan öğrenci gözlem formunda yer alan her bir ifade çalışma grubunun aynı zamanda sınıf öğretmeni olduğu araştırmacı tarafından verilen 5’li likert tipinde puanlama ile her bir öğrenciye verilen genel toplam puanlar elde edilmiştir. Tablo 3’de genel puanlar sonucunda elde edilen puanların değerlendirilmesine ilişkin özellikler yer almaktadır.

 

Tablo 3. Öğrenci Gözlem Formunun Değerlendirilmesi

Dereceler

f

%

 0 - 15       : Zayıf

0

.00

16 - 30      : Geçer

0

.00

31 - 45      : Orta

8

    16.66

46 – 60     : İyi  

11

    26.19

61 -  +      : Pekiyi

23

    54.76

Toplam

42

       100

 

 

Tablo 3’de görüldüğü gibi, gözlem formunda araştırmacı tarafından verilen derecelendirmelerin toplamında elde edilen veriler doğrultusunda, çalışma grubunda yer alan öğrencilerden 8 kişi orta, 11 kişi iyi ve 23 kişi pekiyi durumda oldukları tespit edilmiştir. Buna göre çalışma grubunda yer alan öğrencilerin % 16.66’sı orta, % 26.19’u iyi ve % 54.76‘sı pekiyi durumdadır.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

6.Yayın Seels Glasgow Generic Model